World of Artillery: Cannon War

ანალიზის ავტორი: AppCompare

პირველ დღეებში World of Artillery: Cannon War-ის მთავარი ხიბლი მარტივად გასაგებია: სამხედრო თემატიკა, ქვემეხებიდან სროლა და მოწინააღმდეგის ჯავშანტექნიკის განადგურების მიზანი მაშინვე გაძლევს კონკრეტულ მიზეზს, რომ კიდევ ერთი ბრძოლა სცადო. მე მომწონს, როცა მობილურ თამაშს იდეის ასახსნელად გრძელი შესავალი არ სჭირდება. აქ ყურადღება სწრაფად გადადის იმაზე, როგორ მოიქცე ბრძოლის ველზე და როგორ შეასრულო მისია. თუ გინდა მოკლე პაუზის დროს ისეთი თამაში გახსნა, სადაც გარემო და ამოცანა ერთმანეთს ებმის, ეს ფორმატი ბუნებრივად მუშაობს.

ჩემი პირველი შთაბეჭდილება მაინც სიფრთხილით უნდა მივიღო: სამხედრო თამაშის თემატიკა თავისთავად არ ნიშნავს, რომ ყველა მოთამაშეს მოეწონება. ვისაც მშვიდი, ნელი გამოცდილება ურჩევნია, ან ვინც ომის სცენებს ერიდება, სხვა მიმართულების თამაში უფრო შესაფერისი იქნება. მაგრამ თუ გიზიდავს ქვემეხების გამოყენება და გინდა უშუალოდ ბრძოლაზე ორიენტირებული როლური თამაში სცადო, დასაწყისი ადვილად გასაგები და მიმზიდველია.

როგორ იცვლება ინტერესი პირველი დღეების შემდეგ

პირველი დღეების შემდეგ ჩემთვის მთავარი კითხვა ის აღარ არის, რამდენად შთამბეჭდავია სამხედრო გარემო, არამედ რამდენად მსიამოვნებს თავად ბრძოლებში გადაწყვეტილებების მიღება. ამ მონაკვეთში ვაკვირდები, რა აჩენს დაბრუნების სურვილს და როგორ შეიძლება მოკლე სესიებმა ჩვევად იქცეს ისე, რომ თამაში ყოველდღიურ ვალდებულებად არ გადაიქცეს.

პირველი შთაბეჭდილება

როდესაც პირველად დავაინსტალირე World of Artillery: Cannon War, ვიფიქრე, რომ ეს იქნებოდა მორიგი ჩვეულებრივი სამხედრო თამაში. თუმცა, უკვე პირველი წუთებიდან მიხვდი, რომ ეს თამაში განსაკუთრებულია. გრაფიკა მართლაც შესანიშნავია, რაც დაუყოვნებლივ მიგიზიდავს და თამაშის ატმოსფეროში ჩაგითრევს.

თამაშის იდეა მეორე მსოფლიო ომის სამხედრო გარემოსა და ქვემეხებიდან სროლას აერთიანებს. ამის շնորհիվ საწყისი მიზანი მკაფიოა: ბრძოლაში უნდა გაარკვიო՝ ինչպես უკეთ გამოიყენო იარაღი და როგორ გაანადგურო მოწინააღმდეგის ტანკები. ჩემთვის ეს უკეთ მუშაობს, ვიდრე ისეთი სამხედრო თამაში, სადაც ეკრანზე ბევრი რამ ხდება, მაგრამ მოთამაშეს თავიდანვე არ ესმის, რა არის მისი მთავარი ამოცანა. აქ თემატიკა მოქმედებასთან ახლოს რჩება.

პირველი დღეების განმავლობაში სასარგებლოა, თუ თითოეულ მცდელობას მხოლოდ მოგებით არ შეაფასებ. ყურადღება მიაქციე, რომელ მომენტში გიჭირს სროლის გადაწყვეტა და რას შეცვლიდი შემდეგ ჯერზე. ასეთი დაკვირვება თამაშს უფრო ჩართულ გამოცდილებად აქცევს, ვიდრე ერთი და იმავე მოქმედების დაუფიქრებლად გამეორება. ჩემი რჩევაა, მოკლე სესიები გამოიყენო: რამდენიმე ბრძოლა საკმარისია იმის გასაგებად, გიზიდავს თუ არა მისი ტემპი და საბრძოლო განწყობა.

თუ ჩვეულებრივ თამაშებს გზაში ან დღის მცირე შესვენებებზე ხსნი, ეს შეიძლება მოსახერხებელი იყოს, რადგან ერთი კონკრეტული საბრძოლო მიზნის გარშემო ტრიალებ. მაგალითად, შესვენებისას შეგიძლია რამდენიმე წუთით ჩაერთო და შემდეგ ისევ შენს საქმეს დაუბრუნდე. თუმცა, თუ გირჩევნია თამაში, რომელსაც მოკლე მონაკვეთებში ბუნებრივი დასასრულის შეგრძნება აქვს, ჯერ თავად სცადე, რამდენად კომფორტულად ჯდება შენი ჩვევების რიტმში; სამხედრო თემატიკისადმი ინტერესი ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ ყოველი სესია ერთნაირად სასიამოვნო იქნება.

არჩევამდე წაკითხვა ღირს

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

თამაშის მექანიკა და გრაფიკა

გრაფიკა დამაბრუებელია, რაც კიდევ უფრო ამაღლებს თამაშის ხარისხს. World of Artillery: Cannon War გთავაზობთ რეალისტურ გარემოს, სადაც თითოეული დეტალი მაღალ დონეზეა შესრულებული. თამაშის მექანიკა მარტივი და გასაგებია, თუმცა სირთულე დროთა განმავლობაში იზრდება, რაც მოთამაშეს უფრო მეტ გამოწვევას აძლევს.

ამგვარ თამაშში ვიზუალური გარემო მხოლოდ დეკორაცია არ არის: ის განწყობას ქმნის და სამხედრო სცენას უფრო დამაჯერებელს ხდის. ჩემი თვალით, სწორედ აქ ჩნდება პირველი პრაქტიკული განსხვავება ჩვეულებრივ, მსუბუქი სტილის მობილურ თამაშებთან შედარებით. თუ ფერადი, მშვიდი ან ყოველდღიური თავსატეხის მსგავსი გამოცდილება გინდა, ეს ვიზუალური ტონი შეიძლება ზედმეტად მძიმე მოგეჩვენოს. ხოლო თუ ომის გარემო გიზიდავს, ატმოსფერო სროლის პროცესს მეტ წონას ანიჭებს.

სირთულის მატებასთან ერთად, სასარგებლოა სიჩქარის ნაცვლად ყურადღება შეინარჩუნო. როცა პირველი მცდელობა არ გამოდის, მაშინვე ზუსტად იმავე გზით გამეორება ყოველთვის კარგი არჩევანი არ არის. ჯობს დაფიქრდე, შეცდომა შენი გადაწყვეტილების ტემპს უკავშირდებოდა თუ უბრალოდ ამოცანა უფრო რთული გახდა. ეს პატარა თვითშემოწმება მეხმარება, რომ სირთულე გამოწვევად მივიღო და არა ნიშნად, თითქოს თამაში უსამართლოა.

მობილურზე თამაშისას კიდევ ერთი მარტივი ჩვევა მადგება: სანამ ბრძოლას დავიწყებ, ვამოწმებ, რამდენი დრო მაქვს თავისუფალი და რამდენად შემიძლია ეკრანს ყურადღება მივაქციო. ქვემეხით სროლის თამაში მაშინ ნაკლებად სასიამოვნოა, როცა ერთდროულად სხვა საქმეზეც ხარ გადართული. მშვიდ გარემოში რამდენიმე წუთი გამოყო და ბრძოლას ყურადღებით მიუდგე უფრო კარგი არჩევანია, ვიდრე თამაშის გახსნა შუა საუბარში ან მუდმივი შეტყობინებების ფონზე.

სტრატეგია და თამაში

ამ თამაშში მთავარი არის სწორი სტრატეგიის შემუშავება. თქვენ უნდა დაგეგმოთ და სწორად გამოიყენოთ თქვენი რესურსები, რომ მოიგოთ ბრძოლები. ეს არა მხოლოდ თქვენი სიბრძნის გამოცდაა, არამედ მოთმინების და სწრაფი რეაგირების უნარებისაც.

ჩემთვის საინტერესო ნაწილი ისაა, რომ სროლას და დაგეგმვას ერთნაირი მნიშვნელობა აქვს: მხოლოდ სწრაფი მოქმედება არ კმარა, თუ გადაწყვეტილებას დაუფიქრებლად იღებ. ამიტომ, თუ ბრძოლა რთულდება, ჯობს ერთი წამით შეჩერდე და შემდეგი ნაბიჯი გაიაზრო, ნაცვლად იმისა, რომ ნაჩქარევად იმოქმედო. ასეთი მიდგომა განსაკუთრებით უხდება მოთამაშეს, რომელსაც უყვარს მოკლე, მაგრამ კონცენტრირებული გამოწვევები.

პრაქტიკული რჩევა: ყოველი ბრძოლის შემდეგ გაიხსენე, რა გადაწყვეტილებამ იმუშავა და რომელი აღმოჩნდა ზედმეტად ნაჩქარევი. ეს არ მოითხოვს ცალკე ჩანაწერებს ან დიდ მომზადებას; ერთი მარტივი აზრიც საკმარისია, მაგალითად՝ შემდეგ ჯერზე უფრო ფრთხილად შევაფასო სიტუაცია. ამგვარი პატარა ჩვევა თამაშში პროგრესის განცდას ქმნის და მექანიკურ გამეორებას ამცირებს. სტრატეგიული ელემენტის ღირებულება ჩემთვის სწორედ იმაშია, რომ მოთამაშე საკუთარ არჩევანს აკვირდება და მისგან სწავლობს.

ამავე დროს, ყველა მოთამაშისთვის ეს მიდგომა სასიამოვნო არ იქნება. თუ შენთვის საუკეთესო თამაში ისაა, სადაც მუდმივად ახალი რამ ხდება და ფიქრისთვის შეჩერება არ გჭირდება, აქაური ტაქტიკური განწყობა შეიძლება ნელა მოგეჩვენოს. ხოლო თუ გსიამოვნებს მოქმედებასთან ერთად სიტუაციის შეფასება, ქვემეხის გამოყენება და მოწინააღმდეგეზე ფიქრი, შეგიძლია ყოველი ბრძოლა პატარა სავარჯიშოდ აღიქვა. ეს განსხვავება მნიშვნელოვანია: თამაში უფრო მეტად იმ ადამიანს მოერგება, ვისაც პროცესში გადაწყვეტილებების მიღება მოსწონს, ვიდრე იმას, ვინც მხოლოდ სწრაფი და უწყვეტი მოქმედების ძიებაშია.

„თამაშის სტრატეგიული ნაწილი ნამდვილად იწვევს აზროვნებას და მოთამაშეს მეტი ჩართულობისკენ უბიძგებს.“

მულტიფლეიერი და საზოგადოება

World of Artillery: Cannon War-ში არის მულტიფლეიერის ფუნქციაც, რაც საშუალებას გაძლევთ ითამაშოთ მეგობრებთან ერთად ან შეეჯიბროთ სხვა მოთამაშეებს. ეს ასპექტი თამაშს კიდევ უფრო ამაღლებს, რადგან შეგიძლიათ თქვენს მეგობრებთან ერთად დამარცხოთ მტრები და გახდეთ საუკეთესო.

მეგობრული საზოგადოება და აქტიური მოთამაშეები უზრუნველყოფენ, რომ ყოველთვის იპოვოთ ვინმე, ვისთანაც შეგიძლიათ ითამაშოთ და გაუზიაროთ თქვენი გამოცდილება.

მულტიფლეიერის არსებობა კარგია მათთვის, ვისაც ერთი და იმავე თამაშის გამოცდილების მეგობართან გაზიარება მოსწონს. თუმცა, მე ამას მთავარ მიზეზად არ მივიჩნევდი თამაშის არჩევისთვის: თუ მარტო თამაში გირჩევნია ან არ გინდა სხვა ადამიანების ხელმისაწვდომობაზე იყო დამოკიდებული, გადაწყვეტილება უნდა მიიღო იმაზე დაყრდნობით, გიზიდავს თუ არა თავად საარტილერიო ბრძოლა. მეგობართან ერთად თამაში შეიძლება უფრო სახალისო იყოს, მაგრამ ეს არ ცვლის საბაზისო კითხვას՝ მოგწონს თუ არა თამაშის ძირითადი რიტმი.

თუ მეგობართან ერთად ცდით, წინასწარ შეთანხმდით, რას ეძებთ ამ სესიაში: უბრალოდ დროის სასიამოვნოდ გატარებას თუ ერთმანეთის შედეგებთან შედარებას. ასეთი მარტივი შეთანხმება ხელს უშლის იმას, რომ შეჯიბრის სურვილმა გამოცდილება ზედმეტად დაძაბოს. ხოლო მარტო თამაშისას შეგიძლია შენი წინა მცდელობა პირად საზომად გამოიყენო და საკუთარ ტემპში გააგრძელო, სხვა მოთამაშესთან შედარების საჭიროების გარეშე.

ვის მოერგება და ვის შეიძლება არ მოეწონოს

ეს თამაში ყველაზე მეტად იმ ადამიანს შევურჩევდი, ვისაც სამხედრო თემატიკა, ტანკები და ქვემეხებიდან სროლის იდეა აინტერესებს, მაგრამ რთულ სტრატეგიულ სისტემაში ჩაძირვა არ სურს. როლური თამაშების კატეგორიაში ის შეიძლება საინტერესო შუალედური არჩევანი იყოს მათთვის, ვისაც საბრძოლო ატმოსფერო უნდა და თან საკუთარი გადაწყვეტილებების მნიშვნელობასაც აფასებს. დეველოპერია CHEELY APPS (CHILI APPS), TOO.

თუ უფრო ფართო როლურ თამაშებს ადარებ, განსხვავება მიზნის მასშტაბშია. ზოგიერთ მსგავს თამაშში მოთამაშე დიდ სამყაროს, ხანგრძლივ სიუჟეტს ან მრავალი პერსონაჟის განვითარებას ეძებს. აქ მთავარი მიმზიდველობა უფრო კონკრეტულია՝ ქვემეხით ბრძოლა და სამხედრო გარემო. ამიტომ არ ღირს მისი არჩევა იმ მოლოდინით, რომ ყველა როლური თამაშის ელემენტი ერთ გამოცდილებაში დაგხვდება. ჩემთვის ის უკეთესია, როგორც სპეციალიზებული, საბრძალ focused ընտրანი მათ համար, ვისაც հենց არტილერიის թեման է գրավում.

თუ սովորաբար մրցարգკიან სამოქმედო თამაშებს თამაშობ, ესეც შედარების სხვა წერტილია. სწრაფი მოძრაობისა და მუდმივად ცვალებადი შეტაკებების ნაცვლად, აქ ყურადღება უფრო მეტად სროლაზე, ტაქტიკურ გადაწყვეტილებასა და მოწინააღმდეგის ჯავშანტექნიკაზეა. ამიტომ არჩევანი გემოვნებაზეა დამოკიდებული: ვისაც დაუყოვნებლივი ტემპი მოსწონს, შეიძლება სხვა სამხედრო თამაში ურჩევნოდეს; ვისაც მიზანმიმართული საარტილერიო ბრძოლა აინტერესებს, ამ თამაშში უფრო შესაბამის გამოცდილებას იპოვის.

ასევე არ გირჩევდი, თუ თამაშში ძალადობრივი სამხედრო თემატიკა შენთვის არასასიამოვნოა, ან თუ ეძებ ისეთ რამეს, რასაც დაძაბულობის გარეშე გახსნი. ასაკობრივი შეფასება 3+ არის, თუმცა ეს არ ნიშნავს, რომ საბრძოლო გარემო ყველა ბავშვისთვის ერთნაირად სასურველია; მშობელმა თავად უნდა გადაწყვიტოს, შეესაბამება თუ არა თამაშის თემა მის ოჯახურ არჩევანს. ეს უფრო სასარგებლო მიდგომაა, ვიდრე მხოლოდ ასაკობრივ ნიშნულზე დაყრდნობა.

ყოველდღიური გამოყენება და ხანგრძლივი ინტერესი

Իրատեսական ყოველდღიური სცենარით՝ წარმოიდგინე, რომ დღის ბოლოს ცოტა თავისუფალი დრო ունես, բայց არ გინდა երկար պատմության შუაში մտնել ու შემდეგ გავიწყდეს, რა ხდებოდა. შეგიძლია თამაში გახსნა, რამდენიმე საარტილერიო ბრძოლას დაუთმო ყურადღება და შემდეგ დახურო. თუ ასეთი მოკლე, თემატური სესიები გსიამოვნებს, თამაში შეიძლება შენს ყოველდღიურ გასართობად იქცეს. თუ, პირიქით, თავისუფალ დროს მხოლოდ ერთხელ ან ორჯერ თამაშობ, ესეც არ არის პრობლემა: მისი აზრი არ უნდა იყოს ყოველდღიური ვალდებულების შექმნა.

ხანგრძლივი ინტერესისთვის მთავარი გამოცდა სიახლის გაქრობის შემდეგ იწყება. პირველი ვიზუალური შთაბეჭდილება და სამხედრო ატმოსფერო შეიძლება სწრაფად მოგეწონოს, მაგრამ შემდეგ უნდა ნახო, გიზიდავს თუ არა თვითონ ბრძოლების განმეორებითი პროცესი. ჩემი აზრით, ყველაზე გონივრულია რამდენიმე მოკლე სესიის განმავლობაში დააკვირდე, თამაშს საკუთარი სურვილით უბრუნდები თუ უბრალოდ იმიტომ, რომ უკვე დააინსტალირე. ეს დაგეხმარება გაიგო՝ ის რეალურად გართობს თუ მხოლოდ საწყისი სიახლით მოგხიბლა.

როცა თამაშს ყოველდღიური ჩვევის ნაწილად აქცევ, წინასწარ განსაზღვრული მოკლე დრო სასარგებლოა. ასე არც ერთი სესია არ გადაიქცევა ისეთ ვალდებულებად, რომელიც სხვა საქმიანობას ან დასვენებას გიშლის. მე მირჩევნია თამაში მაშინ გავხსნა, როცა მართლა მინდა საარტილერიო ბრძოლაზე კონცენტრირება, და არა ავტომატურად ყოველ თავისუფალ წუთში. ამ განსხვავებით უფრო ნათლად ჩანს, ინარჩუნებს თუ არა ის ღირებულებას მას შემდეგ, რაც პირველი ცნობისმოყვარეობა გაივლის.

გრძელვადიანი ინტერესის კიდევ ერთი საზომია՝ გინდა თუ არა საკუთარი მიდგომის გაუმჯობესება. თუ ყოველი ბრძოლა გაძლევს მიზეზს, შემდეგ ჯერზე უფრო გააზრებულად იმოქმედო, თამაშს დაბრუნების საფუძველი აქვს. თუ რამდენიმე სესიის შემდეგ ყველა მცდელობა ერთნაირად გეჩვენება და სტრატეგიულ არჩევანში სიამოვნებას ვეღარ პოულობ, მაშინ შეიძლება სხვა ტიპის თამაში უფრო გაგიხარდეს. ეს არ არის თამაშის ნაკლი ყველა მოთამაშისთვის; უბრალოდ მისი კონკრეტული ხიბლი ყველას ერთნაირად არ იზიდავს.

განახლებები, ხარჯები და პრაქტიკული მოლოდინები

თამაში უფასოა, რაც ცდის დაწყებას ამარტივებს, მაგრამ მასში არის დამატებითი შესყიდვებიც: თითოეული ნივთის ფასი ერთი ლარიდან ორას ოცდაოთხ ლარამდე მერყეობს. ჩემი რჩევაა, თავიდან უფასო გამოცდილებით შეაფასო, რამდენად მოგწონს ძირითადი თამაში, და მხოლოდ ამის შემდეგ გადაწყვიტო, ღირს თუ არა რაიმეს შეძენა. ნუ ჩათვლი, რომ ფასიანი ნივთი აუცილებლად მოგცემს უფრო სასიამოვნო გამოცდილებას; თუ საბაზისო ბრძოლა შენს გემოვნებას არ ემთხვევა, შესყიდვა ამ შეუსაბამობას ვერ გამოასწორებს.

შესყიდვებზე ფიქრისას კარგი პრაქტიკაა, გადაწყვეტილება სესიის დასრულების შემდეგ მიიღო და არა იმ წამს, როცა ბრძოლაში გაღიზიანებული ან ძალიან აღელვებული ხარ. ასე უფრო ადვილად არჩევ, რაში იხდი და მართლა გჭირდება თუ არა ეს ნივთი. თუ მოწყობილობას ოჯახის წევრებთან ან ბავშვთან იზიარებ, ასევე ღირს წინასწარ შეთანხმდე, ვინ მართავს შესყიდვებს. ეს ყოველდღიური სიფრთხილეა, რომელიც ნებისმიერი უფასო თამაშის გამოყენებისას გამოგადგება.

მოვლის მხრივ, ჩემთვის მთავარი რჩევაა, თამაში განახლებული გქონდეს და მოწყობილობაზე საკმარისი თავისუფალი ადგილი დატოვო. მიმდინარე ვერსიაა 2.0.25, ხოლო მინიმალური ოპერაციული სისტემა 7.0-ია. თუ თამაში არ იხსნება ან მოულოდნელად შეფერხდა, პირველ რიგში შეამოწმე, აკმაყოფილებს თუ არა მოწყობილობა ამ მოთხოვნას და ხომ არ არის ხელმისაწვდომი ახალი განახლება. ეს ჩვეულებრივი შემოწმებაა და ხშირად უფრო გონივრული პირველი ნაბიჯია, ვიდრე თამაშის დაუყოვნებლივ წაშლა.

მოწყობილობის ყოველდღიურ გამოყენებასთან დაკავშირებული მეორე რჩევაა՝ თუ ხშირად თამაშობ გზაში, წინასწარ გაითვალისწინე გარემո՝ լույսի անդրադարձը էկրանին, ხმაური և ուշադրության շեղումներ։ სამხედრო მოქმედությունների խաղն ավելի հաճելի է, როცა ეკრანს ხედავ და გადაწყვეტილებაზე ფოკუსირება შეგიძლია. თუ ასეთ პირობებს ვერ აკმაყოფილებ, უმჯობესია სესია მოგვიანებით გადადო, ვიდრე ცუდ გარემოში თამაშმა მცდარი შთაბეჭდილება შეგიქმნას. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მაშინ, როცა ჯერ ცდილობ გაიგო, თავად თამაში მოგწონს თუ არა.

მისი რეიტინგი საშუალოდ 4,7-ია და მას ათ მილიონზე მეტი ინსტალაცია აქვს. ეს ბევრ მოთამაშეს აძლევს საფუძველს, რომ თამაშს ცნობისმოყვარეობით შეხედოს, მაგრამ ჩემთვის ასეთი პოპულარობა პირადი არჩევანის შემცვლელი არ არის. ასევე მნიშვნელოვანია, რომ მაღალი შეფასება არ ნიშნავს, ყველა მოთამაშეს ერთნაირი მოლოდინი ჰქონდეს: სამხედრო ტაქტიკით დაინტერესებული ადამიანი შეიძლება კმაყოფილი დარჩეს, ხოლო მოთამაშე, რომელსაც სიუჟეტზე ორიენტირებული როლური გამოცდილება სჭირდება, სხვა რამეს ეძებდეს.

თამაში გამოვიდა 2022 წლის 4 დეკემბერს. ასაკობრივი შეფასება 3+-ია, თუმცა მე ამას მხოლოდ ერთი მინიშნების სახით მივიღებდი და არა საბოლოო პასუხად, მოუხდება თუ არა კონკრეტულ ადამიანს. პირველ რიგში, გაითვალისწინე თამაშის საომარი შინაარსი და ის, რომ ბრძოლების მიმართ შენი დამოკიდებულება ყოველდღიურ გამოცდილებაზე მეტად განსაზღვრავს სიამოვნებას. თუ ასეთი გარემო შენთვის მისაღებია და იარაღის გამოყენებაზე ორიენტირებული თამაში გინდა, შეგიძლია უფასოდ დაიწყო და ნელა გადაწყვიტო, ღირს თუ არა მისი შენარჩუნება.

დასკვნა

საერთო ჯამში, World of Artillery: Cannon War არის თამაში, რომელიც ნამდვილად ღირს თქვენი ყურადღების მიქცევად. თუ გიყვართ სამხედრო სტრატეგიული თამაშები და გსურთ შეისწავლოთ ახალი ტაქტიკები, ეს თამაში თქვენი არჩევანია. გრაფიკა, თამაშის მექანიკა და მულტიფლეიერის ფუნქციები ყველა ერთად ქმნის უნიკალურ გამოცდილებას. არ გამოგრჩეთ და აუცილებლად სცადეთ!

ჩემი საბოლოო შეფასება უფრო ფრთხილია: ეს შეიძლება კარგი არჩევანი იყოს, თუ გინდა სამხედრო გარემოში არტილერიაზე კონცენტრირებული თამაში და მოგწონს ბრძოლებისას გადაწყვეტილებების გააზრება. პირველ დღეებში მისი ატმოსფერო და იარაღის გამოყენების იდეა მარტივად გითრევს, მაგრამ ხანგრძლივ ღირებულებას ის მხოლოდ მაშინ შეინარჩუნებს, երբ თავად სროლისა და ტაქტიკური არჩევანის პროცესი კვლავ გაინტერესებს. სწორედ ამიტომ, პირველ რიგში უფასოდ სცადე, მოკლე სესიებით შეაფასე და საკუთარ თავს ჰკითხე՝ სიახლის შემდეგაც გინდა დაბრუნება?

თუ პასუხი დადებითია, თამაში შეიძლება იმ მცირე მობილურ გასართობად იქცეს, რომელსაც შესვენებისას უბრუნდები და მეგობართან ერთადაც განიხილავ. თუ შენთვის უფრო მნიშვნელოვანია დიდი სიუჟეტი, მშვიდი განწყობა ან სწრაფი სამოქმედო ტემპი, სხვა ჟანრის თამაში უკეთ მოგერგება. მე მას სამხედრო სტრატეგიული თემის მოყვარულს ვურჩევდი, բայց ոչ բոլորին безусловно: არჩევանի հիմքը უნდა იყოს შენი ინტერესი ქვემეხების, ტანკების ու մարտական გადაწყვეტილებების նկատմամբ, არა მხოლოდ მაღალი შეფასությունը կամ անվճար დაწყების შესაძლებლությունը.